Het verschil tussen mensen en dieren

             Samenvatting:

             Agressie tussen leden van dezelfde soort kan gezien worden
             als een aanpassing aan en van roofdieren, groepen die falen 
             in het implementeren ervan sterven uiteindelijk uit en 
             individuen die er slecht in zijn vallen als eerste.
             Dit effect gaat niet langer op als een diersoort technologie 
             gebruikt.
 
  Introductie in Darwiniaanse evolutie theorie
 
 Darwin heeft één van de belangrijkste wetenschappelijke ontdekkingen
 ooit gedaan: hoe het leven zich ontwikkeld onder druk van de omgeving
 waarin het verkeerd.
 
 Darwin richtte zijn blik op planten en dieren. Eén van de meest
 constante problemen waar alle dieren en planten mee te maken hebben,
 is de nabijheid van roofdieren, en de noodzaak van het vangen van
 prooi. Een dier of plant kan dan wel zelf geen roofdier zijn, in
 bijna alle gevallen ontstaan er brutale gevechten, waar de winnaar
 door gaat met leven, en de verliezer eindigt als voedsel.
 
 Er ontstaan doornen aan rozen, omdat de planten die moeilijker te
 eten zijn, later zullen worden gekozen als voedsel, of zelfs helemaal
 niet meer worden gegeten. De rozen met de grootste doornen overleven
 het beste, en die rozen - zelfs van dezelfde soort - met kleinere
 doornen, hebben het moeilijker. Logische resultaat is dat de rozen
 met de grootste doornen de meeste nazaten krijgen; tenzij de noodzaak
 om de strijd tegen roofdieren te winnen in strijd is met andere
 noodzakelijkheden. De druk van roofdieren eist van alle diersoorten
 om meer en meer dodelijke wapens te produceren in hun lichaam.
 
 Op precies dezelfde manier ontstaan er klauwen, tanden, gif, etc:
 wapens. Wapens die een onderdeel zijn van het lichaam van de plant
 of het dier. Zelfs als er niet op een dier wordt gejaagd, is het
 zeer waarschijnlijk dat dit wel in het verleden gebeurde. Zo zijn de
 reptielen van vissen afgestamd, en alhoewel er misschien een reptiel
 is te vinden waarop niet wordt gejaagd op dit moment, werd er op
 de verre voorouders van dat dier zeer waarschijnlijk wel gejaagd.
 De evolutionaire effecten van de roofdier/prooi interactie zitten diep
 verweven in alle soorten. Inclusief de mensheid, die pas kort geleden
 af is gesplitst van de apen.
 
 Veel dieren gebruiken een truc om zich sneller te kunnen aanpassen
 aan gevechten. Stel u twee groepen voor van 1000 dieren, mannetjes en
 vrouwtjes, groep 1 en groep 2. Bijvoorbeeld gnoes. We gaan er even van
 uit dat de kinderen op de ouders zullen lijken. Beide groepen worden
 bedreigt door de gebruikelijk roofdieren: leeuwen, hyena's, krokodillen,
 etc. Een gnoe heeft horens, waarmee het zich verweerd bij een aanval.
 
 Groep 1 vormt één op één paartjes, waarbij de gnoes proberen om
 kinderen te krijgen van gemiddelde grootte. Een grote gnoe met een
 kleine gnoe, en gemiddelde gnoe met gemiddelde gnoe. De kans is dan
 groot dat de nieuwe generatie een redelijk gelijke schoft hoogte heeft.
 
 In groep 2 wordt gevochten om het recht kinderen te krijgen.
 Iedere mannelijke gnoe probeert zoveel mogelijk vrouwtjes onder
 zich te houden, en ze te verdedigen tegen aanvallen van andere
 mannetjes. Resultaat is dat de gnoes die het beste in vechten zijn,
 de kinderen zullen krijgen, en dat de kinderen dus betere vechters
 zullen zijn dan de kinderen van groep 1, waar niet werd getest wie
 een goede vechter is. De kinderen lijken immers op de ouders.
 
 De kinderen in beide groepen groeien op in de cultuur en met de
 instincten van de groep, en herhalen het gedrag van hun groep tot in
 het oneindige, voor miljoenen jaren.  Beide groepen worden steeds
 beter in vechten (gebruik en vorm van hun horens, schoppen, bijten
 etc), omdat in beide groepen de roofdieren de zwakke vechters er
 eerder uit halen. Ook in groep 1 betekend dat dus, dat de slechtste
 vechters geen kinderen meer krijgen.
 
 Echter: de ontwikkeling in groep 1 gaat veel langzamer in de richting
 van goede vechters. In groep 2 wordt niet gewacht op de acties van de
 roofdieren, er wordt meteen gevochten en uitgemaakt wie de beste kansen
 heeft op succesvolle kinderen. Waar groep 1 misschien de slechtste 1%
 vechters kwijtraakt als invloed op de volgende generatie, daar laat
 groep 2 alleen de sterkste 10% vechters toe, en verliest ook haar
 slechtste 1% vechters aan roofdieren.
 
  Technologie
 
 Sinds de mens lang geleden begon met het gooien van stenen naar
 roofdier en prooi, heeft de mens de beschikking over een geheel nieuw
 wapenarsenaal. Een wapenarsenaal dat niet vast zit aan het lichaam,
 zoals doornen aan een roos, of tanden aan een schedel.
 
 Dit heeft voor een fundamentele verandering gezorgd in de omgeving
 waarin de mensheid leeft. Waar er vroeger miljoenen jaren overheen
 konden gaan voordat een wapen iets beter werd, dit nu een bewust
 cultureel en creatief proces is. Waar het vroeger noodzakelijk was om te
 vechten om sneller betere wapens te ontwikkelen, om zo andere dieren
 die hetzelfde doen voor te blijven, daar is die noodzaak nu verdwenen.
 
 De mens werd steeds machtiger, tot het zo machtig was dat ook de zwakste
 vechters niet meer routinematig worden opgegeten door roofdieren, en geen
 last meer hadden van hun zwakke vecht eigenschappen bij het vinden van
 prooien/planten. De roofdieren zitten tegenwoordig achter tralies in
 een dierentuin of zijn op TV, of op zijn minst kan men een vuurwapen
 bij zich dragen als men het nodig vind om de wildernis zelf te
 verkennen. De prooi dieren liggen netjes ingepakt in de diepvries
 van een winkel.
 
 Waar de niet getalenteerde en minder vechtlustige mensen dus niet meer
 afsterven door externe factoren, daar sterven agressieve mensen aan
 de gevolgen van door hunzelf veroorzaakte agressieve activiteiten.
 In het verre verleden was dit een kleine prijs, het waren toch de wat
 mindere vechters die stierven in gevecht met de betere. Maar omdat
 nu de niet of mindere vechters niet meer afsterven zoals vroeger,
 ontstaan er twee groepen: een groep die vecht om dominantie, en een
 groep die dat minder of niet doet. Alhoewel de dominantie groep in
 principe iedereen aanvalt, heeft deze groep in principe te maken
 met een hogere frequentie van gewelddadige confrontaties, en lokt
 ook meer agressie uit. De Darwiniaanse (gepopulariseerde) regel lijkt
 dus op zijn kop gezet te zijn, dankzij technologische ontwikkeling:
 niet langer `overleving van de sterkste', maar `uitroeiing van hen
 die dominantie nastreven via geweld/deceptie', `uitroeiing van de
 sterke vechters'.
 
  Conclusie
 
 Uit het bovenstaande kan geconcludeerd worden, dat wedijver tot de
 dood, vechten om dominantie, vechten om de controle te verkrijgen
 over een zo groot mogelijk gebied, hebzucht en machtshonger, allemaal
 gereduceerd kunnen worden tot gedragingen die thuis horen bij een
 diersoort die interne vechtpartijen stimuleert om zo haar overleving
 te bevorderen in een omgeving waar gewelddadige confrontaties regel
 zijn. Het is moreel "goed" voor je diersoort om een agressief dier
 te zijn, en om je rivalen te overheersen waar het gaat om territorium
 en kinderen krijgen.
 
 De situatie voor de mensheid veranderd steeds meer, naarmate de
 technologie vordert. Hoe minder de technologie het lichaam nog nodig
 heeft, hoe minder zinnig het interne geweld wordt, en hoe groter de
 dominantie van de mensheid, hoe minder we nog betere wapens nodig
 hebben. De mensheid heeft recent een nieuwe kwalitatieve sprong
 gemaakt op dit gebied: niet alleen is het interne geweld niet langer
 erg bruikbaar om onze wapens te ontwikkelen, onze wapens zijn nu
 zo destructief geworden dat ze vrijwel het enige zijn dat ons nog
 kan bedreigen.
 
 Van een noodzakelijkheid voor de overleving, via iets dat overbodig
 was, is het interne geweld nu onze grootste vijand geworden.
 
 Op een bepaalde manier is deze situatie erg elegant. Als de mensheid
 blijkbaar zo veel plezier heeft in het interne geweld (misdaad, oorlog),
 dan vernietigt zij zichzelf waarschijnlijk. Zodat er alleen nog niet
 technische dieren overblijven op aarde, waar dit geweld op zijn plaats
 is, en kan worden genoten zonder het gevaar van een wereldwijde ramp
 als één gnoe een stuk grond van een andere wil afpakken. Technologie
 en oorlog gaan uiteindelijk niet samen, het is een keuze tussen één
 van beiden.  Een wereld ten diepste gebaseerd op interne wedijver,
 is een wereld die de psychologie van oorlog koestert. Het zou alleen
 een kwestie van tijd kunnen zijn voordat deze psychologie echte
 oorlogen produceert, en de vernietiging van de enige technologische
 soort op aarde.
 
 Bovenstaande suggereert ook, dat een psychologie van solidariteit
 met alle mensen, het enige is dat wetenschappelijk houdbaar is, en
 de enige logische grondslag is van een mensen maatschappij (maatschappij
 van technologische dieren).

 De mensheid zal de `strijd om het bestaan' winnen, als het stopt met
 vechten.

 2 Juli 2006
 J.H.Boersema




 Bijvoegsel 1: Categorie menselijke wapens

Stadium 1: Interne oorlog is gunstig voor het overleven van de mensheid

  Wapen:        Ontstaan:          Type:             Destructie: 
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* tand/beet   | sinds            | lichaam          | scheuren in enkele
              | dieren met       | onderdeel        | decimeters
              | tanden/bek       |                  | Afstand: nul
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* vuist       | -idem-           | -idem-           | bloeduitstortingen in
              |                  |                  | enkele centimeters   
              |                  |                  | Afstand: nul (1 meter)
 -------------+------------------+------------------+---------------------

Stadium 2: Interne oorlog werkt gunstig, maar is geen noodzaak

  Wapen:        Ontstaan:          Type:             Destructie: 
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* werp steen  | lang lang        | gevonden object  | Destructie van
              | geleden          | plus spierkracht | 1 liter materiaal
              |                  |                  | Afstand: 20 meter
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* knots       | heel erg lang    | gemaakt object   | Destructie van
              | geleden          | plus spierkracht | 1 liter materiaal
              |                  |                  | Afstand: 1 meter
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* speer       | heel erg lang    | gemaakt object   | Destructie van
              | geleden          | plus spierkracht | 1 liter materiaal
              |                  |                  | Afstand: 40 meter
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* pijl en boog| lang geleden     | gemaakt object   | Destructie van
              |                  | plus spierkracht | .5 liter materiaal
              |                  |                  | Afstand: 150 meter
 -------------+------------------+------------------+---------------------

Stadium 3: Interne oorlog is meestal ongunstig, en niet noodzakelijk.

  Wapen:        Ontstaan:          Type:             Destructie: 
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* chemische   | voordat onze     | gemaakt object   | Destructie van
  reactie     | grootvaders      | plus chemische   | 10x10x10 meter
  bom         | waren geboren    | kennis           | (variabel meer/minder)
              |                  |                  | Afstand: variabel
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* automatische| eeuwen geleden   | metaal en        | Destructie van
  steen werper|                  | chemische kennis | .1 liter materiaal
  "geweer"    |                  | kennis           | Afstand: 100 meter
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* strijd gas  | eeuwen geleden   | chemische kennis | Destructie van
              |                  |                  | tientallen levens
              |                  |                  | Afstand: 1 kilometer
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* automatische| eeuw geleden     | metaal en        | Destructie van
  bom werper  |                  | chemische kennis | 10x10x10 meter
  "houwitser" |                 ?|                  | Afstand: 50 kilometer
 -------------+------------------+------------------+---------------------

Stadium 4: Een einde aan interne oorlog is noodzakelijk voor overleven 
           (oorlog is gekte).

  Wapen:        Ontstaan:          Type:             Destructie: 
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* nucleaire   | decennia geleden | chemische plus   | Destructie van een
  splitsing   |                  | elektronische    | gebied of grote stad
  bom         |                  | kennis           |
              |                  |                  | Afstand: wereldwijd 
 -------------+------------------+------------------+---------------------
* nucleaire   | decennia geleden | chemische plus   | Destructie van een
  fusie bom   |                  | elektronische    | regio of meer,
              |                  |                  | potentieel geen limiet.
              |                  | kennis           | Afstand: wereldwijd
 -------------+------------------+------------------+---------------------
 ...            ...                ...              | ...
 -------------+------------------+------------------+---------------------

Dit theoretische perspectief suggereert dat de mensheid ver achter is
met de noodzakelijke psychologische aanpassing. In het ideale geval is
oorlog ten einde - en kan het ook ophouden - voordat Stadium 4 aanbreekt
(logischerwijs). Het doorgaan met oorlog suggereert dat de mensheid een
diepe wens koestert om weer een gewoon dier te zijn, iets wat door deze
oorlog bewezen en bewerkstelligt kan worden.



  Bijvoegsel 2: Poging de dierlijke versus menselijke morele code te 
                definiëren

  Definiëren van de namen: de naam "dierlijke morele code" is
  waarschijnlijk te breed, omdat niet alle dieren het noodzakelijk
  toepassen, en omdat veel mensen het ook volgen. Een meer precieze
  definitie zou kunnen zijn ``morele code voor wezens die in een wereld
  leven waarin ze moeten vechten met hun naakte lichamen als één van
  vele soorten'', ``gewelddadige naakte heterogene morele code''. In
  zulke omstandigheden zal ellebogen werk, het bepalen van dominantie
  hiërarchie op basis van de relevante onderdelen van lichamelijke kracht
  voor die soort, een reden voor succes voor die soort zijn. Deze
  `naakte morele code' kan ook worden geïndividualiseerd: zolang
  als dominantie toegestaan wordt te bestaan, hebben zij die worden
  gedomineerd tenminste een kans om te dromen van het zelf worden
  van het dominante individu ("de baas"). Op deze manier creëert de
  `naakte morele code' niet alleen het lange termijn succes van de soort,
  maar onmiddellijke betekenis voor alle individuen, ook als ze worden
  onderworpen of zelfs vernietigd in het proces. `Iedereen kan ervan
  dromen om macht te verzamelen en dan vele anderen te onderwerpen.'
  
  Omdat veel mensen de ``naakte gewelddadige morele code'' onderschrijven
  - en soms zelfs een ecosysteem van geweld produceren uit het niets,
  waarin alleen de meest gewelddadige overleven - is de "menselijke
  (homo sapiens) morele code" een mengeling van `naakte morele code'
  en iets dat zich nog niet volledig ontwikkeld heeft, en daarom
  moeilijker is om te definiëren.  Eén manier om het te definiëren
  is als het tegenovergestelde van de `naakte code' (naakt als in
  niet-technologisch). Dan is het de afwezigheid van intern geweld
  binnen de soort.
  
  Omdat natuurlijke evolutie en het verspreiden van succesvolle
  oplossingen niet stopt (niet moet stoppen?) nadat de `naakte
  moraliteit' is overwonnen (als ooit), lijkt er een grijs gebied
  te zijn: competitie.  Een redelijk antwoord hierop kan wellicht
  gevonden worden in de twee poten waarop de natuurlijke evolutie
  rust: sterfte en populariteit.  In de naakte dierenwereld zijn beide
  belangrijk, en is `populariteit' meestal afhankelijk van de verwachtte
  overlevingskansen. Onder een ``technisch homogene (één technische
  diersoort) morele code'', als intern geweld niet meer voorkomt, zorgt
  de absolute dominantie via techniek over de rest van de natuur dat
  sterfte geen factor in het leven meer is.  Iedereen overleeft, sterk
  of zwak. Dit laat de `populariteit' tak van de evolutie over. Omdat
  `overleving' niet langer een factor is in het definiëren van hoe
  populair iets is, wordt de meer algemene factor `genereert een goed
  gevoel' factor waarschijnlijk effectiever. Overleving zelf is een reden
  voor `blijdschap' (geluk, plezier, etc), dus dit meer algemene principe
  werd al toegepast, maar werd vervormt in de richting van overleving.
  
  De competitie - voor zover de competitie zelf populair is, een bron
  van `voorspoed/geluk' - wordt toegepast met het correcte begrip van
  de omgeving waarin het bestaat. Het praktische resultaat hiervan is,
  dat de diversiteit en competitie onder een technische morele code
  even hevig zou kunnen zijn. Maar het gaat niet over tot lichamelijk
  geweld en lichamelijke overheersing, het limiteert zichzelf tot het
  gebied van `populariteit'.




  Bijvoegsel 3: Verenigen van alle Religies en de Wetenschap

  Opmerking: Ik kan me voorstellen dat dit iets teveel van het goede is
             voor sommige mensen. Het is allemaal maar speculatie.

 Verenigen van alle Religies en de Wetenschap
 
 Het bovenstaande argument, dat een diersoort die eerst vooral bezig
 was met geweld door de aanwezigheid van roofdieren, vredelievend wordt
 op het moment dat het technologie gaat ontwikkelen, en uiteindelijk
 ofwel zichzelf vernietigd op het moment dat het daar in staat toe
 is, ofwel naar de sterren afreist met die technologie, kan uiteraard
 toegepast worden op ieder ecosysteem dat genoeg lijkt op de aarde.
 Ecosystemen met objecten om technologie mee op te bouwen. Zulke
 ecosystemen zijn nog niet ontdekt, maar volgens de astronomie is dit
 een kwestie van tijd.
 
 De meeste moderne religies verheerlijken één God "uit de hemel", "van
 boven", of meerdere. De meeste (zo niet alle) moderne religies laten zich
 er op voorstaan dat ze naar vrede toewerken. Alle religies laten hun
 gelovigen verschillende rituelen uitvoeren, dit mogelijk met vrede als
 doelstelling.
 
 Het idee dat uit de wetenschap ontstaat is dat technisch geavanceerd leven 
 waarschijnlijk in het heelal bestaat (ergens, gegeven de grootte ervan).
 Gezien de algemeenheid van het bovenstaande argument, kunnen we verwachten
 dat deze levensvormen ook vredelievend worden door hun technologie, zoals
 ons (als ze ooit agressie ontwikkeld hebben tenminste). Of, als ze niet
 vredelievend worden, dat ze zichzelf dan vroeger of later zullen
 vernietigen. Dit leidt tot de conclusie, dat levensvormen die in staat
 zijn van ster naar ster te reizen, vrijwel zeker vredelievend onder elkaar
 zijn.

 De overeenkomsten tussen dit verhaal over niet Aards leven, en de
 Goden van de meeste religies, zijn opmerkelijk. Buitenaards leven
 met hoogwaardige technologie (zie onze eigen toekomst), zou zeker in
 de categorie van almachtig kunnen vallen, en alwetend. Tot nu toe
 was er een moreel gat tussen religies en de wetenschap, waar de
 religies beweerden dat de goden goed waren (de meesten althans),
 en de wetenschap zich hier weinig gedachten over had gevormd. Dit
 gat is nu opgelost.
 
 Omdat wetenschap zelf de waarheid en technologische vooruitgang aanbidt,
 aanbidt het ook "hemel goden", in principe. Vele moderne religies
 laten niet toe dat hun goden worden afgebeeld, of suggereren dat ze
 niet afgebeeld kunnen worden; het ligt voor de hand om te zeggen dat
 ook zij een principe aanbidden, "het principe van wezens die van ster
 naar ster kunnen trekken".

 De theorie van `hemel en hel' in religies past keurig in dit
 schema, alhoewel met meer detail, geloofwaardigheid en vrijheid in de
 beredeneerde theorie, dan in het religieuze dogma. In het evolutionaire
 schema worden dieren met slechte vecht eigenschappen sneller gedood
 door roofdier soorten (en andersom), en zulke dieren hebben
 waarschijnlijk een lagere rang in een pikorde die met geweld
 wordt bepaald. Zelfs als een diersoort - de mensheid - alle
 andere dieren heeft overwonnen met technologie, maar desondanks
 zo gewelddadig blijft dat het de minst gewelddadige leden blijft
 vermoorden bij het bepalen van de pikorde van macht - of misschien
 bij het in stand houden van het bestaan van de pikorde zelf -, dan
 ontstaat er wellicht nooit een verandering naar minder geweld, er
 ontstaat wellicht nooit een reservoir van meer vredelievende en goed
 overlevende individuen. In zo'n (theoretisch) geval, zou het effect
 op lange termijn waarschijnlijk het uitsterven van deze diersoort
 zijn. Dit zou een hel zijn. Het tegenovergestelde is logischerwijs,
 dat vredelievende mensen ontstaan in steeds grotere aantallen,
 terwijl de agressieven uitsterven. Het effect hiervan zou zijn dat het
 technologie kan bezitten die de aarde kan vernietigen, het zou eeuwig
 kunnen overleven, misschien zelfs als de aarde al weg is.  Dit zou
 de hemel zijn, daar zou de mensheid dan ook echt zijn (ruimte reizen).

 Een wat minder positieve overeenkomst tussen religies en de wetenschap:
 beiden hebben bovenstaande redenering niet als dogma of ontdekking
 bekendgemaakt. Beide hebben een leiding die erg effectief is gebleken
 in het uitsluiten van ongewenste ideeën, en beiden trainen mensen in
 hun leer school (niet zozeer mensen trainen in zelf nadenken, maar
 meer het uit je hoofd leren van wat de leraren claimen *)). Ze zijn
 hoog opgeklommen op de sociale ladder, hebben relatief meer macht en
 geld dan de meesten (exclusief andere clubs die op macht drijven,
 zoals bedrijvigheid, de financiële sector en de criminaliteit). De
 bovenstaande ontdekkingen keren de sociale ladder op zijn kop:
 hoe hoger iemand er in is opgeklommen, de meer een mislukking zo
 iemand is (de meer behoefte aan dominantie en status waarvoor anderen
 minder moeten lijken en/of arm moeten zijn, de meer iemand een simpel
 dier lijkt te zijn). Het is mogelijk, dat de posities van macht het
 onmogelijk hebben gemaakt voor de verschillende clubs van machtige
 mensen om bovenstaande te ontdekken, te overdenken, of te delen met
 anderen als ze geloofden dat het waar was (misbruiken voor macht zou
 nog kunnen, iets dat uiteraard tegen de theorie zelf indruist).

 *) Het is wellicht niet mogelijk om iemand te leren zelf na te denken.
    De beste manier is misschien wel om iemand een hoop onzin bij te 
    brengen, in de hoop dat er ooit ergens een lichtje gaat branden.

 socialization mapped on figures
 white pigean flies with spanner above
 scary looking skull representing war


  Bijvoegsel 4: "Buiten aards leven"
  
  Uiteraard kunnen de bovenstaande wetten voor de ontwikkeling in principe
  worden toegepast op andere ecosystemen, vooral omdat ze de mogelijke
  oorzaak van geweld aanwijzen. Wanneer bovenstaande wordt toegepast op
  een theoretische technologische diersoort ergens in de ruimte, dan kunnen
  we verwachten dat als deze soort in staat is onze planeet te bereiken
  het al aangepast is aan de technische morele code.
  
  1. Om de aarde te bereiken moet men niet alleen in staat zijn om te reizen
     tussen de planeten rond de thuis ster, maar ook naar andere sterren.
     Dit betekend dat die soort al heel lang extreem machtige technologie
     moet hebben gehad -- waarschijnlijk genoeg tijd om zichzelf te vernietigen
     voordat het een andere ster bereikt.

  2. Wanneer een soort technologisch wordt, zal haar wetenschap waarschijnlijk
     ook ontwikkelen. Daardoor zou het tot dezelfde als bovenstaande conclusies
     kunnen komen, en de begrensdheid van de dierlijke moraliteit begrijpen,
     en waarom het geen toekomst heeft.

  3. Wanneer een soort in staat is om andere sterren te bereiken, dan kan het
     ook de planeten om die andere sterren bereiken. Dit kan het in theorie
     in contact brengen met andere vormen van leven.
     A. Als een soort nog altijd agressief is, dan zal het vanzelfsprekend
        de oorlog verklaren. Deze oorlog zal gegeven het technisch niveau
        extreem destructief kunnen zijn, en wellicht uitroeiing of terug 
        werping tot het begin van de steentijd tot gevolg hebben.
     B. Als de soort niet agressief is, is het waarschijnlijk dat het een
        binding aangaat met andere niet agressieve soorten, voor wederzijds
        voordeel. Zulke coöperatieve allianties zullen constructief zijn, 
        terwijl agressieve soorten hiertoe minder of geheel niet toe in staat
        zijn. Dit betekend dat coöperatieve groepen (in theorie) een steeds
        grotere technologische voorsprong verkrijgen.

  4. Als een agressieve soort de sterren bereikt, en ze is het eerste in het
     heelal die dit doet, dan is het nog altijd gelimiteerd tot het thuis
     sterren stelsel. Om andere sterrenstelsels te bereiken zal eerst 
     waarschijnlijk nog onmogelijk zijn vanwege de grotere afstand, het
     kost tijd om de technologie te ontwikkelen (als het al mogelijk is).
     De stappen nu bekend zijn: planeet, zonnestelsel, sterrenstelsel,
     sterrenstelsel-cluster, sterrenstelsel-cluster-cluster (super cluster).
     Een agressieve soort heeft een langzamer ontwikkeling: grote kans op
     zelf destructie, extra werk vanwege het uiten van de agressie, geen
     kansen op respectvolle samenwerking met andere soorten, confronteren
     van de activiteiten van niet-agressieve soorten en allianties van
     niet-agressieve soorten op potentieel ieder niveau van ontwikkeling
     (inter stellair, inter sterren stelsel, inter cluster, inter super
     cluster, ...). Omdat het niet onmiddellijk het gehele bestaande
     universum kan domineren, zal de agressieve soort vroeg of laat
     ingehaald worden.

  Conclusie: culturele producties die inter stellaire "aliens" als onderwerp
  hebben, zijn waarschijnlijk grotendeels gebaseerd op projecties van de
  menselijke psyche zelf. Vanwege het weergegeven geweld en militarisme,
  lijken dergelijke series het leven op aarde weer te geven zoals het
  zou zijn na een uitsterven van de mensheid: een terug werping naar het
  verre verleden, voordat technologie bestond. Dit wordt onderstreept door
  het type beslissingen waar het om draait in dergelijke series: het zijn
  het type beslissingen die dieren in de natuur ook moeten maken, ``waar
  vind ik voedsel, hoe ontwijk ik dat roofdier, wie is gevaarlijk''.